ลุงไปตามที่อยู่นี้นะครับ
กำหนดจุดหมายเสร็จสิ้นแล้ว
ท้องฟ้าวันนี้แจ่มใส ต่างจากเมื่อวานเลยนะคะ
หลังจากฝนตกมาสองสามวัน วันนี้ขณะเดินทาง...
ไปล่ะนะ แบบนี้แหละ
ฤดูร้อนดูจะใกล้เข้ามาทุกขณะ
ผมออกเดินทาง ไปอีกสักที่เหมือนเคย
เวลาไม่เคยหยุดรอผม มันผ่านไปอย่างรวดเร็ว
พร้อมช่วงเวลาเหล่านั้น
กำลังจะถึงจุดหมาย
ลุงครับ ทางนี้เลย
แล้วก็มาถึงช่วงเวลานี้
ช่วงที่ผมอายุ 18
(ตอนที่ 1: เด็กไร้ชื่อ ชเวจุนอู)
เลี้ยวซ้าย 300 ม.ข้างหน้า
ตรงไปข้างหน้า
เลี้ยวขวา 100 ม.ข้างหน้า
ตามกำหนดการ เราอยู่ในขั้นไหนแล้วล่ะ
ไม่อยากเชื่อเลย ว่ายังตีพิมพ์ไม่เสร็จ
ไอ้บ้านี่
เดวิด แป๊บนะ
เขาไม่เป็นอะไรใช่ไหม
ลงไปดูเขาหน่อยดีไหมคะ
ท่าจะไม่เป็นไรนะ
ไม่ได้ล้มด้วยซ้ำ
ไปดีกว่า
เอ่อ ถึงไม่ล้มก็เถอะ...
เดวิด โทษที
เราต้องจัดการด่วนที่สุด ให้ทันก่อนเส้นตาย
เจ้าเหมียว
แม่อยู่ไหนล่ะ
แถวนี้อันตรายนะ ไปเล่นที่อื่นเถอะ
หนูไปนะ
เอาจริงดิ
(โรงเรียนอันเป็นเลิศ ด้านพัฒนาการเรียนรู้)
- ยูซูบิน! - ยูซูบิน!
หวัดดี
เอ๊ะ มันโตขึ้นนี่นา
อ้าว ซื้อมาใหม่นี่
- โห ดูดีจัง - สวยดีนะ
แม่ซื้อให้ตอนไปติดต่อธุระน่ะ
ว่าจะซื้อรุ่นนี้อยู่พอดีเลย
- ของปลอมปะเนี่ย - รุ่นนี้มีของปลอมเหรอ
ถ้าใช่จะทำไงเนี่ย
ฉันเดินมาจากบ้านเลยนะ
- ปวดขาจะตายแล้ว - โห
เอาเถอะ ขอให้ไดเอตได้ผลนะ จะได้ผอมลงบ้าง
เหนื่อยชะมัด
ขาสั่นแล้วเนี่ย
แป๊บนึงนะ ขอตัวเดี๋ยว
ไปไหนน่ะ
โทษนะคะ คุณเสื้อลายสก็อต...
- ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ - ว่าไงนะครับ
อ๋อคือ รถที่เกือบชนคุณก่อนหน้านี้
คือรถแม่ฉันเองค่ะ
ไหนทำแบบนี้สิคะ
เหมือนจะไม่เป็นไรนะ
แต่ถ้าคุณเป็นอะไรขึ้นมา ไปหาฉันที่โรงเรียนได้เลยค่ะ
ชื่อยูซูบิน ม.5 ห้อง 3 นะ
ซูบิน มีเรื่องอะไรล่ะ
บอกชื่อเธอไปจะดีเหรอ
ก่อนหน้านี้เขาเกือบโดนรถแม่ฉันชนน่ะ
ถ้ามีโอกาส เราก็ต้องรับผิดชอบน่ะสิ
แล้วรู้เหรอว่าเขาเป็นใคร
จะว่าไป เขาก็หล่อมากเลยนะนั่น
ไม่เห็นหล่อเลย นี่อย่าหันไปมองสิ
- ว่าไง - พอเถอะ
รอด้วย ยูซูบิน!
ผมฉันพังสุดเลย!
- ดูผมฉันสิ - ยังไงเนี่ย
ไม่หรอก พอได้อยู่
- ฉันว่าไม่อะ - ถืออะไร มื้อเที่ยงเหรอ
บอกว่าไม่ใช่ไง! ไม่ให้หรอก
ยูซูบิน
ดูแต่งตัวเข้า นี่!
เออ
- สวัสดีครับ - หวัดดี...
ครูนัมคะ
เอ่อ...
หวัดดีทุกคน
- สวัสดีค่ะ - หวัดดี
- สวัสดีครับ - เออ ๆ หวัดดี
- โทษนะครับ - เอาล่ะ
- สวัสดีค่ะ - หวัดดี
ไหนดูซิ
คือ...
ผมย้ายมาใหม่ครับ
- ที่มาจากบยอง... - ใช่ครับ รร.บยองมุน
อ๋อ เธอนี่เอง
ครูโอ
อ.โอฮันกยอลยังไม่มาเลยค่ะ
อุ๊ย ขอโทษที่สายครับ
เออนี่ ตามเขาไปเลยนะ
ฮัลโหลครับ
อ้าว เป็นไงบ้างครับ
ตอนนี้ครูประจำชั้น...
ปฐมนิเทศเขาอยู่ครับ
ครับ ผมทราบครับ
อ้อ ทิ้งในนี้ได้เลยนะ
ก็... ไม่น่ามีอะไรหรอกครับ
ครับ ๆ ไม่ต้องห่วง
ครับ โชคดีนะครับ
(โดนย้ายตามกฎ การใช้ความรุนแรงในรร.ข้อ 17.1)
สรุปว่าเธอย้ายเพราะ...
โดนบังคับย้าย
อย่าพูดเรื่องนี้ตรง ๆ สิ
จะว่าไป มันก็เรื่องธรรมดานะ
อย่างแรกเลย เราทำอะไรกับเสื้อผ้าก่อนดีไหม
ครูแบครับ เครื่องแบบนี่ซื้อที่ไหนนะ
ก็ร้านชุดนักเรียนไงคะ ตรงสี่แยกน่ะ
ก็ต้องอย่างนั้นล่ะนะ
ก่อนอื่นนะ ตรงแยกหน้ารร.มีร้านชุดนักเรียน
เธอไปเปลี่ยนชุดแล้วก็...
(ยินดีด้วย คุณได้รับเลือกจากการชิงโชค...)
แป๊บนึงนะ ทำไมมันถึง...
คืองี้ เอ่อ ฟังนะ
แบบว่า... ก่อนอื่นเลย...
- ไงจ๊ะ ฮวียอง - อ้อ คนนั้น...
เขาคือหัวหน้าห้อง ตามเขาไปได้เลย
ตามเขาไปนะ
ตามหัวหน้าห้องไป
- นี่เด็กใหม่ - ครับ
ไปเลย
รีบไปเลยนะ
ครับ คุณแม่
ผมเจอลูกชายแล้วครับ
เขาดูโตกว่าวัยนะ
ครับ เขาอยู่ได้สบายแน่ ครับผม
ไปเลย ๆ
- ไว้เจอกัน - ครับ
(จ่ายเรียบร้อย จะส่งของให้คุณเร็ว ๆ นี้)
ครูโอน่ารักเนอะ
เป็นครูผู้ช่วยน่ะ
ครูประจำชั้นเรานอนรพ.อยู่
ฉันมาฮวียองนะ ยินดีที่ได้รู้จัก
- ฉัน... - ชเวจุนอูใช่ไหม
เมื่อวานรองผอ.เล่าให้ฟังแล้ว
ยังไม่มีชุดใส่ใช่ไหม
- เฮ้ย ฮวียอง - ไง กีแท
ไปเถอะ
(อีแทโฮ)
กางเกงตัวนี้น่าจะดีกว่า
ฉันยังไงก็ได้อยู่แล้ว
จะไม่เลือกเลยไม่ได้สิ
ใส่ตัวนี้นะ
ขอบคุณครับคุณน้า
ดูเหมือนใหม่เลย
เธอขอมาทั้งที ก็เลยหาตัวที่สภาพดีสุดสิ
- รู้ใช่ไหมว่าปกติไม่ฟรี - รู้สิครับ
หาชุดหน้าร้อนให้แล้วด้วย
ขอบคุณครับ
สำหรับคาบโฮมรูมเช้านี้นะฮับ
แนะนำตัวเด็กใหม่ แล้วก็ส่งใบประเมินด้วย
ที่จริงคาบแรกเริ่มเก้าโมงนะ
แต่ส่วนใหญ่ต้องมาเรียนเสริม ก่อน 8.10 น.
นี่ใกล้มิดเทอมแล้วด้วย
ไม่รู้รร.เก่านายสอนถึงไหนแล้ว
ล็อกเกอร์อยู่ตรงนี้
หาคนชื่ออีกีแท
ผู้นำด้านชีวิตนักเรียน จะบอกว่าตู้ไหนใช้ได้
(8.30 น. - 8.55 น. จำศัพท์อังกฤษ 50 คำได้หรือยัง)
ไปเถอะ
เดี๋ยวได้เรียนนายก็จะรู้ ครูที่นี่เก่งทุกคนแหละ
จบสูง ๆ มาทั้งนั้น
ฉันว่าเก่งกว่าพวกติวเตอร์ดัง ๆ ส่วนใหญ่เลยด้วยซ้ำ
ใคร ๆ ชอบพูดเรื่องเรียนพิเศษ ไม่ก็รร.เอกชน
แต่อยู่รร.แบบนี้ ให้ทำเกรดดี ๆ ไว้
เพื่อเตรียมเข้ามหาลัย น่าจะเข้าท่ากว่านะ
อ้อ หลังเลิกเรียน
เขาไม่ได้บังคับหรอก แต่ช่วงสอบทุกคนทำแบบนี้กัน
แต่ละวิชาจะมีกลุ่มทำแบบฝึกหัด แยกต่างหาก
ส่วนประเมินของจริง...
งงแย่เลยสิ ฉันเล่นพูดรวดเดียวแบบนี้
อ่านแจ้งเตือน ในกรุ๊ปแชตห้องก่อนแล้วกัน
เดี๋ยวนายก็คงเข้าใจ
สงสัยอะไรถามฉันได้ตลอด
รอนี่นะ
- บ้าชะมัด - นี่!
มีคนฝากให้
ทำไม ได้อะไรเหรอ
กงล้อแห่งโชคชะตากำลังพลิกผัน
ฉันได้ยินเสียงครืดคราด
คราวก่อนเธอว่า ระหัดวิดน้ำหมุนไม่ใช่เหรอ
- ไปเหอะ - เอ็นดับบลิว คนเป็นล้านเลย
เอ็นดับบลิวนี่อะไรวะ เหนือใต้ออกตก
เหนือไงเล่า เหนือน่ะ ไอ้โง่
- เออ เหนือนะ - เฮ้ย ๆ ไหนรถกันกระสุนวะ
- รถกันกระสุนอยู่ไหน - ไม่รู้ดิ
ไอ้เวรนี่ ต้องรู้สิวะ
- อย่างเจ๋งเลย! - นั่นสิ
บ้าบออะ
ทุกคนนั่งที่
มีสติหน่อยสิวะ
ยูพิลซัง นั่งได้แล้ว
นี่โฮมรูมนะ
- ยูพิลซัง - เออ ว่าไง
เฮ้ย
เดี๋ยวปั๊ด
- ครูโอติดธุระด่วนน่ะ - ทุกวันเลยนะ
ฉันจะแนะนำเด็กใหม่ก่อน
จุนอู
เฮ้ย ใช่ไอ้คนที่เราเพิ่งเจอปะ
นี่
นั่นมัน...
จุนอู แนะนำตัวเลย
ผมชเวจุนอูครับ
อะไรกัน จงใจหรือเปล่าเนี่ย
เฮ้ย ขอถามอะไรหน่อย
พิลซัง ไม่ต้องแทรก
พูดต่ออีกหน่อยไหม
เขามาจากบยองมุนนะ
บยองมุนเหรอ
บยองมุนนี่ที่ไหน
เหมือนรร.บ้าน ๆ แฮะ
จุนอูต้องย้ายกะทันหัน เพราะเรื่องงานพ่อแม่
เขาเลยมาอยู่รร.ของเรา
ไว้ค่อยทำความรู้จักแล้วกันนะ
ไม่ใช่เพราะเรื่องงานพ่อแม่สักหน่อย
- อ้าวเหรอ - แล้วย้ายเพราะอะไรล่ะ
ปัญหาส่วนตัวเหรอ
เหตุผลที่ย้ายคือ...
เขาเพิ่งมาใหม่ ทุกคนก็ควรช่วยเขานะ
ส่วนที่นั่ง...
โทษที ๆ
โอเจมาแล้วแหละ
โอเจ ย้ายที่นั่งหน่อยสิ
ไปนั่งข้างพิลซัง
จุนอูเป็นเด็กใหม่
อะไรกัน
คิดว่าฉันจะแกล้งเด็กใหม่หรือไง
หรือไม่จริงล่ะ
อ้าวไอ้นี่
งั้น...
- ก็ได้ - ขอบใจนะ
จุนอู
โห เหม็นเหงื่อว่ะ
ยินดีต้อนรับ
ฉันมีเรื่องจะประกาศ
มีบางกลุ่มยังไม่ส่งการบ้าน
อย่าลืมส่งภายในศุกร์นี้นะ
แล้วก็พิลซัง เงียบหน่อย
อ้าวทุกคน โทษที ๆ
- อะไรของครูเนี่ย - เชื่อเขาเลย!
เป็นครูผู้ช่วยทำงี้ได้เหรอ
ครูทำอะไร ก็เพิ่งมาเนี่ย
- เรียบร้อยยัง - ยังเลยครับ
เพิ่งแนะนำเด็กใหม่กับหาที่นั่งให้
อ๋อเหรอ ทำดีมากนะ
เขาอยู่ไหนล่ะ
ตรงนั้นเองเหรอ
เอาล่ะ งั้น...
อีกสามอาทิตย์สอบกลางภาค เราต้องทำอะไรบ้าง
อีกีแทนะ
ฝากตัวด้วยแล้วกัน
ครูคะ เธอนึกว่าครูป่วยค่ะ
หา รู้ได้ไงเนี่ย
เริ่มเลยนะ เงียบหน่อย
ถ้าเปิดไม่ออก ให้ทำงี้
จุนอู นายได้ตู้ดีแฮะ
ไม่เห็นต้องทำงั้นเลย
หืม
ที่บอกว่าฉันย้าย เพราะเรื่องงานพ่อแม่น่ะ
ฉันแค่คิดว่านายคงรู้สึกอึดอัดน่ะ
อึดอัดไม่ได้แปลว่าจะโกหกได้นะ
แล้วมันสำคัญตรงไหนล่ะ
หัวหน้าห้องเรา นึกถึงจิตใจคนอื่นประจำแหละ
นายเสื้อลายสก็อต
เราอยู่ห้องเดียวกันแฮะ
หรือว่า
อีกแล้วเหรอ เมื่อเช้านายขี่จักรยาน...
หน้าประตูโรงเรียน
อืม จำได้สินะ หน้าประตูโรงเรียน
รู้จักกันเหรอ
ก็ประมาณนั้น
อ๋อ นี่ยูซูบิน ผู้นำด้านการเรียนของเรา
และเป็นแฟนมาฮวียองด้วย
แฟนอะไรกัน แค่เพื่อนเอง
ถูกไหม เด็กน้อยของพี่
อืม
เราเรียนอนุบาลกับประถมด้วยกัน
เออว่ะ จุนอูต้องเข้ากลุ่ม ทำแบบฝึกหัดนี่
นั่นสิ
โรมี กลุ่มเธอเล็กไม่ใช่เหรอ
แต่เราทำเสร็จแล้ว
จะส่งวันนี้แหละ
อ้าวเหรอ
ทำไงดีล่ะ กลุ่มฉันก็คนเยอะแล้วด้วย
งั้นกลุ่มอื่น...
มาอยู่กลุ่มฉันสิ
เราขาดอยู่คนนึง
เพราะรองหัวหน้าย้าย
ซูบิน
เดี๋ยวบอกให้ว่าต้องทำอะไร
โชคดีนะเนี่ย
ได้อยู่กลุ่มเดียวกับซูบินด้วย
เธอทำแบบฝึกหัดเก่งโคตรเลย
ทำงานละเอียดยิบ
ได้ติดรถแล้วสินะ
นั่งให้สนุกแล้วกัน
ให้ทำอะไรดีนะ
เธอไม่ต้องเอาเด็กใหม่เข้ากลุ่มก็ได้
ให้ทำไงได้ เหลือเวลาไม่เยอะแล้ว
เป็นผู้นำด้านการเรียน ก็ต้องรับผิดชอบสิ
แต่ยังไง เธอก็ต้องทำเกรด วรรณกรรมดี ๆ ไม่ใช่เหรอ
ซูบิน ทำงี้ได้ไง
แล้วโซเยกับฉันล่ะ ไม่ปรึกษาก่อนหรือไง
กับเรื่องแบบนี้น่ะนะ
การบ้านเราทุกชิ้น ใครเป็นคนทำกันแน่
แล้วงานส่วนของตัวเองอีก
ใครกันนะที่ยังไม่ส่งมา
คราวนี้ฉันทำไปนิดนึงนะ
ว่าจะส่งให้เธอคืนนี้
อ๋อเหรอจ๊ะ ทำดีมากจ้ะดาฮวิน
ยังไงก็ช่วย ๆ กันนะ
ทำไมถึงโดนโรงเรียนเก่าลงโทษล่ะ
คือ ท่านรอง มันเขียนไว้...
ในหน้าแรกแล้วครับ
ผมถามให้แน่ใจต่างหาก
เข้าใจแล้วครับ
เหตุผลที่โดนบังคับย้าย
เพราะลักขโมยกับชกต่อย เป็นประจำจริงไหม
เรื่องนั้น...
แทโฮ ถ้าคราวนี้ก่อเรื่อง เธอไม่รอดแน่ ๆ
พื้นฐานโรงเรียนนี้ ต่างจากโรงเรียนเก่าของเธอนะ
มันมีประวัติศาสตร์ มีธรรมเนียม และมีระดับ
ถ้าเธอแสดงพฤติกรรมอะไร ที่ไม่อาจรับได้อีก
อย่างแย่ที่สุด
ก็อาจถึงขั้นเชิญให้ออก
งั้นผม...
ทำมันตอนนี้เลยไม่ได้เหรอครับ
หืม
ลาออกน่ะ
เธอนี่คาดเดาไม่ได้เลยนะ
ไปยั่วโมโหรองผอ.
ให้ตัวเองยิ่งอยู่ยากทำไม
แค่นั่งฟังเขาเทศนาตัวต่อตัวทีเดียว
ก็ทำเอาอยากลาออกเดี๋ยวนั้นเลยนะ
คือ... อืม...
แทโฮ
จุนอูครับ นี่เสื้อมือสอง
นั่นแหละ จุนอู
เรื่องที่เธอโดนบังคับย้าย
มีแค่ครูพวกนั้นกับครูที่รู้นะ
อย่าไปพูดอะไรที่ไม่จำเป็น
ให้บรรยากาศตึงเครียดเปล่า ๆ
คือ...
เธอเริ่มต้นใหม่ดีกว่า
ลืมอดีตทุกอย่างไปซะ
โอเค้ ตามนี้นะ
ตามนี้แหละ
เอ้า
เด็กใหม่มาจากดาวอื่นหรือไง
ค้นเน็ตไม่เห็นเจออะไร
พอเหอะ ควอนดาฮวิน
ทำไมล่ะ
เราต้องรู้นิสัยใจคอสิ
เพราะยูซูบินเลย อยู่ดี ๆ ...
ก็เอาเขามาอยู่กลุ่มเราเฉย
เธอแอบสนเขาสิท่า
รู้เลยว่าสเปก
พูดบ้าอะไร เปล่าซะหน่อย
ก็นะ ยอมรับแหละว่าหล่อนิดนึง
- แต่ไม่ใช่สเปกย่ะ - อันนี้จริง
สเปกดาฮวินคือจองโอเจโน่น
- โอเจเหรอ - เฮ้ย
ทุกคน เด็กใหม่ไม่ใช่เล่น ๆ เลยนะ
เจออะไรเข้าล่ะ
(ชเวจุนอูโดนบังคับย้ายแหละ)
โห "ลักขโมยกับชกต่อย"
แปลว่าเขาขโมยของเหรอ
เห็นไหม ทีนี้เธอจะทำไงซูบิน
โซเย เอายังไงดี
แล้วจะให้ทำอะไรล่ะ
เขาไม่ใช่โจรหรือกุ๊ยซะหน่อย
ใครจะไปรู้
สมัยนี้พวกโรคจิตหน้าหล่อมีเยอะแยะ
นี่ เธอก็พูดเวอร์ไป
นี่เด็กใหม่ไม่ใช่เหรอ
อะไรเหรอ
ใช่แหละ จักรยานเขาเอง
ยินดีต้อนรับค่ะ
สวัสดีครับ เห็นว่ารับคนอยู่
อ๋อ เป็นนักเรียนเหรอ
คือ...
ผมเรียนอยู่ม.5 ครับ
ไม่ใช่ม.ต้นเหรอ
ไม่ใช่ครับ
แซวเล่นน่ะ
เก่งอะไรบ้างล่ะ
ต้องเก่งอะไรด้วยเหรอครับ
แน่สิจ๊ะ ไม่งั้นทำงานที่นี่ไม่ได้นะ
สำหรับผู้ที่ตอบถูกนะครับ
เราจะส่งของขวัญให้
ขอให้ทุกท่านมาร่วมสนุก...
ว่าแล้วเชียวไอ้นี่
เฮ้ย! ไอ้หัวขโมย! หยุดนะ!
เอ้า ๆ เอาไป เวรเอ๊ย
อะไรเล่า
เอาคืนไป
มีเรื่องที่เก่งอยู่นี่ เรื่องวิ่งไง
เก่งมากเลย
น้ำยาเพื่อการรักษาสิว
นี่คืออินเทอร์เน็ตช้อปปิ้งมอลล์ ที่สาว ๆ รู้จัก...
ครับ
เอากลับไปวางบนชั้นสิ
- เร็วเข้า - ครับ
โทษนะครับ งั้นแปลว่าผมได้งานแล้วเหรอ
รอดูนายจัดของก่อน
เร็วเข้าสิ ตรงนั้นไง
ค่ะเถ้าแก่
ทำไมยัยป้านั่นไหว้วานอยู่เรื่อย
โอเคค่ะ ได้ค่ะ
พัคยองแบ ฉันมีของให้ไปส่ง
พัคยองแบ
(พัคยองแบ)
ต่อไปนี้ครูจะอธิบาย เรื่องฟังก์ชันชี้กำลัง
ให้ทุกคนฟัง 20 นาทีนะ
ถามว่าทำไมโจทย์ง่าย เพื่อเข้าใจหลักพื้นฐาน
ตามกฎแล้ว เราต้องใส่ตัวเลขทั้งหมดทีละตัว
ซึ่งทุกคนคงรู้แล้ว
ครูรู้ว่าพวกเธอฉลาด
ขั้นแรกเลย ให้ดูเอกับบีที่ใหญ่กว่าอีกฝั่ง
นี่คือเอ็กซ์
ห้ามทำแบบนี้นะ
เอาล่ะ ทีนี้ทบทวนที่เราเรียนมา
แล้วใช้เวลาเช็กคำตอบดูอีกที
ดูว่าทำไมที่ตอบมาถึงผิด
ฮวียอง เธอผิดอีกแล้วนะ
เห็นไหมเนี่ย
แปลกนะ นึกว่าเธอจะถนัด
ฮวียอง เมื่อกำหนดระยะแล้ว
เธอต้องไม่ตอบผิดเด็ดขาด
หิวชะมัด
มาฮวียอง
วันนี้แม่นายเลี้ยงขนมไหม ฉันหิว
เดี๋ยวก็มาแล้ว
- บอกให้เช็กคำตอบ - ครับ
เอาทีละขั้นนะ
โจทย์ถามว่าไง
ฮวียอง นายตอบผิดเหรอ
ข้อนี้โคตรง่ายนะ แป๊บนึง
ครูครับ ไม่ได้การแล้ว
ขืนเป็นงี้ ฉันจะได้ที่หนึ่งเอานะ
- ถ้านายยัง... - เดี๋ยวดึงหูหลุดเลย
ไปซะ ไม่ต้องมากวน
เอาล่ะ ดูต่อนะ
ถึงไหนแล้ว
- วางเดี๋ยวนี้เลย - ครับ
ดูนะ ครูว่าตรงนี้แหละที่เธอตอบผิด
คิดยังไงถึงได้เลขตัวนี้ล่ะ
ไอ้นี่...
โจซังฮุน นี่เธอแก้โจทย์เหรอ
ใช่ครับ
ดีแล้ว ๆ
อย่างนั้นแหละ
เธอคิดแบบนี้สินะ
เหลือเชื่อ
เออ แบบนั้นดูจะเร็วกว่านะ
วิธีนี้ก็ถูกเหมือนกัน
แต่วิธีนั้นดูมีประสิทธิภาพกว่า ว่าไหม
โจทย์ง่ายแบบนี้ทำยากตรงไหน
ถูกไหม ฮวียอง
คุณโจซังฮุน
ทุกคนไม่ได้อัจฉริยะเหมือนคุณนะครับ
ครับ
หิวเว้ย
นี่ถ้าเขาเลิกบุหรี่ได้ จะสมบูรณ์แบบเลยนะ
ยังไงก็อย่าพลาดตรงนี้นะ ห้ามทำผิดเลย
ครับ
ของมันพลาดกันได้อะนะ
ทุกคน เราพักกันแป๊บนึงดีกว่า
- ออกไปสูดอากาศกัน - ค่ะ
โจซังฮุน
(โรงพยาบาลเด็ก ติวภาษาอังกฤษ ติวคณิตศาสตร์)
พ่อแม่ฝากส่งของครับ
อ๋อ แม่ฮวียองเหรอ
- ตรงโน้นนะ ห้อง 2 - ครับ
อ้อ เดี๋ยวนะน้อง
เข้าไปแล้วช่วยเอาขยะออกมาหน่อยสิ
- มันมาจากร้านนายน่ะ - อ๋อ ได้ครับ
ขอบใจนะ
จุนอู
มาทำอะไรล่ะ
อ๋อ มาส่งของน่ะ
ครูเขาฝากให้เอาไปทิ้ง
มาใช้นายได้ยังไง
- เอามา ฉันทิ้งเอง - ไม่ต้องหรอก
เอามาเถอะ
มาฮวียอง เฮ้ย
ทำอะไรอยู่
อ้าว มีของมาส่ง ขอบคุณนะครับ
ขอบคุณครับ
แม่นายเป็นผู้ช่วยชีวิตเลย
หิวแล้ว ไปกันเหอะ
จุนอู อย่าเพิ่งไป
เหมือนฉันเผลอทิ้งบางอย่างไปน่ะ
หาอะไรเหรอ
เปล่า ไม่มีอะไร
ขอบใจนะ เจอกัน
หาอะไรเหรอ
เปล่า ไม่มีอะไร
ขอบใจนะ
ยินดี...
เด็กใหม่เหรอ พัคยองแบ
หวัดดี ฉันทำกะดึก
นี่รีบมาอ่านหนังสือสอบน่ะ
สวัสดีครับ
ให้ตายสิ เลิกยอกันสักที
ฉันไม่ได้ทำอะไรเลย
ฮวียองเตรียมการทุกอย่างเอง
นั่นแหละ
อืม ค่อยเลี้ยงของอร่อยแล้วกัน
มาแล้วเหรอ แม่คุยโทรศัพท์อยู่
ได้จังหวะพอดี
จ้ะ ใช่
โอ๊ย เลิกชมฉันสักทีเถอะ แม่ซูบิน
อืม
อ้าว จริงเหรอ
นายตอบผิดเหรอ
คุณโจซังฮุน ทุกคนไม่ได้อัจฉริยะเหมือนคุณนะครับ
ของมันพลาดกันได้อะนะ
ค่ะ คุณนาย
ขอบคุณสำหรับความกรุณามากเลย
ค่ะ ๆ พักผ่อนนะคะ
น่ารังเกียจชะมัด
แม่ฮวียองเหรอ อะไรอีกล่ะ
จะอะไรซะอีก ก็เรื่องแกไงล่ะ
ฉันจะให้แกไปเรียนเลขกับฮวียอง
- แม่ก็ - ไม่ต้องบ่นเลยนะ
นี่ ใช่ว่าใคร ๆ จะได้สอบวัดระดับ เข้าคลาสนั้นได้นะ
เดี๋ยวเธอจะลองช่วย แกก็เตรียมตัวแล้วกัน
แม่ หนูไม่อยากเรียนจริง ๆ นะ
ทำไมต้องไปขอแม่ฮวียอง...
ให้ได้เข้าเรียนคลาสนั้นด้วยล่ะ
แกนี่มัน... จริง ๆ เลยนะ
ไม่รู้เหรอว่าทำไมแกต้องปรับปรุง
ฮวียองสอบได้ที่ 1 ในขณะที่แกได้ที่ 28
แถมเกือบจะไม่รอด คิดว่าอยู่ระดับเขาเหรอ
หนูก็ตั้งใจเรียนอยู่
เดี๋ยวเกรดก็ขึ้นแหละ
นานแค่ไหนเกรดถึงจะขึ้นล่ะ
ไม่รู้ล่ะ หนูไม่เรียนนะ
ไม่รงไม่เรียนบ้าอะไร
ไม่เอา ไม่เรียนจริง ๆ
นี่ งั้นอย่างน้อยหาคนมาติวซะ!
เอาแต่ย้ำว่าจะอ่านเองอยู่ได้
เป็นอัจฉริยะหรือไง
บ้าจริง นึกจะทำอะไรก็ทำตลอด
เพิ่งส่งแบบฝึกหัดส่วนของฉันให้
ไม่กวนใจเธอแล้วนะ
โอเค เดี๋ยวเปิดดู
แล้วจะให้เด็กใหม่ทำอะไร
อย่าให้เขามากวนใจล่ะ
ให้จุนอูทำอะไรดีนะ
นี่ยูซูบินนะ เรื่องแบบฝึกหัด...
โห
ลักขโมยกับชกต่อย
ช่างมันเถอะ
ครั้งนี้จะปล่อยไปก่อนก็ได้
เขาไม่น่าทำงั้นนะ
ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ
ขอโทษนะคะ
ไม่เป็นไรใช่ไหมคะ ไหนทำแบบนี้สิคะ
แม่
ลูกแม่ ไปโรงเรียนสนุกไหม
โรงเรียนเป็นไง ลูกหล่อสุดเลยสิท่า
กินข้าวให้อิ่ม ตั้งใจเรียนด้วย
แม่ต้องไปดูร้านข้าว
เลยต้องออกไปก่อนลูกกลับนะ
ขอโทษที
- ทานให้อร่อยค่ะ - ครับ
แม่ แวะมานี่อีกแล้วเหรอ
บอกแล้วว่าไม่ต้องรีบ ถ้าแม่ล้มอีกทำไง
ก็แม่กลัวเครื่องเคียงหมดน่ะสิ
ตอนลูกย้ายแม่ก็ไม่ว่าง ขอโทษนะ
ขอโซจูขวดนึงครับ
ได้ค่ะ
แม่ทำงานอยู่
จุนอูลูกแม่ แม่รักลูกนะ
(จุนอูลูกแม่ แม่รักลูกนะ)
เหมือนกัน
เฮ้ย เด็กใหม่
ฉันบอกอะไรให้เอาปะ
คนนั้นที่สวยสุดในห้องน่ะ
ฉันจองแล้ว
อย่าสะเออะมองเธอล่ะ
ถ้าฉันจับได้ แกตาย
แล้วก็คนนั้น มาฮวียองชอบอยู่
นอกนั้นนายจะเต๊าะอะไรยังไงก็ตามใจ
ถึงเบ้าหน้าแบบนี้ จะไม่มีใครเอาก็เหอะ
แจ๋ว บราโว่!
ฮวียอง เก่งมากจ้ะ
- เล่น "Let It Go" มั่งดิ! - นี่ เงียบหน่อย
มีธุระอะไรคะ
ครูครับ ขอเวลาสักเดี๋ยว
ครูครับ ชเวจุนอูมาแล้ว
รู้จักฉันใช่ไหม
โซนาตาที่โด่งดังที่สุด ของบีโธเฟนชื่อว่าอะไร
มันชื่อว่า "Moonlight Sonata" นั่นเอง
โดย "Moonlight Sonata" แบ่งออกเป็นสามมูฟเมนต์ด้วยกัน
ซึ่งในสามมูฟเมนต์นี้
มูฟเมนต์แรกที่ฮวียองเพิ่งเล่นไป
คือมูฟเมนต์ที่ดังที่สุด
เอาล่ะ ทีนี้ดูในชีตนะ
ครูครับ
ฮวียอง ว่าไงจ๊ะ
ขอไปห้องพยาบาลครับ
คือจะทำเนียนไม่รู้เรื่องงั้นเหรอ
แกขโมยนาฬิกาฉันเองนะ
ผมเปล่านะครับ
เอ่อ โทษนะครับ
ชเวจุนอู
เอ่อ สวัสดีครับ
คืองี้ครับ จุนอูขโมยนาฬิกาเขาไป
อะไรนะ
ย้ายมาปุ๊บก็เอาเลยนะ
ครูครับ
อ้าว ฮวียอง
ไอ้เวรนี่ขโมยนาฬิกาครู
ตอนมาส่งของเมื่อวาน
นาฬิกานี่แพงมากไหมครับ
นาฬิกาบ้าอะไรตั้ง 25 ล้าน
25 ล้านเหรอ
จุนอู ทำทำไม
- ผมเปล่านะครับ - ใช่ไหมล่ะ
เขาบอกว่าไม่ได้ทำครับ
ถ้าไม่ใช่แก แล้วใครจะขโมย
ก็แกเป็นคนเดียวนอกจากนักเรียน ที่เข้าไปในห้องนั้น
ฮวียอง พวกเธอก็รู้นี่
ผมใส่นาฬิกาเรือนนั้นทุกวัน
แต่ไม่เคยเกิดเรื่องสักครั้ง
ครับ
เอ่อ ครูครับ ครูทำหล่นที่ไหนหรือเปล่า
จุนอูไม่มีทางทำงั้นหรอก
จุนอู อย่าเพิ่งไป
เหมือนฉันเผลอทิ้งบางอย่าง
เธอจะมั่นใจได้ไง มันเพิ่งย้ายมาเมื่อวานเอง
แถมโดนบังคับย้ายด้วย
ครูครับ ตอนนี้ยังไม่มีหลักฐาน
ลองกลับบ้านไปดูตามใต้เตียง
- หรือตามตู้ในห้องน้ำ - ฟังนะครับ
ทีแรกผมกะจะยอมความ แต่คงไม่ได้แล้วล่ะ
ผมให้ตำรวจสืบสวนดีกว่า
- เดี๋ยวก่อนครับ - ใจเย็นก่อนครับครู
ครูครับ เรามาคุยกันแป๊บนึงนะ
ไม่ล่ะ ฉันต้องไปถ่ายคลาสออนไลน์
ขอตัวล่ะครับ
- เดี๋ยวครับครู - อย่าเพิ่งไปครับ
รออะไรล่ะ ครูโอ
อ๋อ ครับผม
เดี๋ยวครับครู รบกวน...
ห้ามเขาที
ขอคุยด้วยหน่อย
ปล่อยสิ ตามตื๊อทำไมเนี่ย
ทำอะไรล่ะ เร็วเข้าสิ
ครูครับ คิดทบทวนอีกทีเถอะ
ผมคิดดีแล้วนี่ไง
ไปเปลี่ยนรองเท้าเถอะครับ
นั่งรอก่อน
โรมี ๆ นี่นมเปรี้ยวจ้ะ
โรมี
ไม่ชอบนมเปรี้ยวเหรอ
แน่ใจนะ จุนอูขโมยจริงไหม
ไม่รู้สิ ถ้าไม่จริงก็ดี
แต่เหมือนจะเป็นงั้น
ไม่น่าเป็นคนแบบนั้นนะ
- เธอไปรู้ได้ยังไง - หืม
ซูบิน กลุ่มเราซวยแล้วใช่ไหม
หวังว่าคงไม่มีใครรู้นะ
เท่านี้ก็มีตัวปัญหามากพอแล้ว
เขารู้กันทั่วแล้วแหละ
เป็นเรื่องแล้วสิ
ของพวกเธอหายมั่งไหม
ของหายเหรอ
จริงด้วย ตุ้มหูฉัน
นั่นของขวัญวันเกิดเลยนะ
นี่อะนะ
- ยัยบ๊องเอ๊ย - จริงด้วย
ควอนดาฮวิน
เราไม่ควรตื่นตูมเนอะ
กินต่อเถอะ
มาฮวียอง เหมือนห้องนายจะซวยแล้วนะ
ได้ข่าวซนแจยองมาโวยวายถึงนี่
โม้เรื่องนาฬิกานักก็สมควรแล้ว
โจซังฮุน เรากินข้าวอยู่นะ
มีอะไรจะพูดไหม
ฮวียอง ได้แล้ว
อ้อ ขอบใจนะ
ชิมบก นายซื้อขนมปังให้ฮวียองเหรอ
- แม่รู้ไหมเนี่ย - รู้สิ
แล้วพ่อนายล่ะ
ฉันวานเขาเอง
ไปก่อนนะ
- ชิมบก กินนมเปรี้ยวเลย - ขอบใจนะ
ฉันขอตัวด้วยคนนะ
แหม
พอเหอะ
ยังไงก็ขอบคุณนะครับ
ตะเบ๊ะ!
- ครับ - ครับ
ครับ
โชคดีนะครับ
ครูครับ เป็นไงบ้าง
พอดีว่าหลักฐานไม่พอ เลยทำอะไรจุนอูไม่ได้
- ได้ยินว่าที่เกิดเหตุไม่มีกล้องด้วย - ครับ
- งั้นก็ดีแล้วครับ - ดีอะไรล่ะ
รองผอ.โกรธควันออกหูเนี่ย
ท่านอยากย้ายจุนอูไปที่อื่นจะแย่
แต่เขาเพิ่งมาเมื่อวาน ให้ย้ายเลยไม่ได้
รองผอ.เรียกพบน่ะ
ต้องไปแล้ว เธอคุยทีนะ
ครับ
ไม่ได้กินมื้อเที่ยงใช่ไหม
กินซะ
ขอบใจ
เขาไม่มีหลักฐาน
โรงเรียนก็ช่วยเต็มที่ จะได้ไม่มีปัญหา
ติวเตอร์เองก็ไม่ได้ใจดำขนาดนั้นหรอก
นายคิดว่าฉันขโมยด้วยไหม
ไม่คิดอยู่แล้ว
นายคิดว่าฉันขโมยด้วยไหม
ไม่คิดอยู่แล้ว
เกาตัวเองอีกแล้วนะ
- แม่ - โถ ลูกแม่
ถึงคันก็อย่าไปเกาสิ เดี๋ยวผื่นจะยิ่งขึ้น
อดทนไว้
ได้ไหม
แม่ดูอารมณ์ดีนะ
พี่ชายแกได้ท็อปเอกอีกแล้วน่ะสิ
ทำไมถึงเก่งขนาดนี้นะ
ชนะเด็กฝรั่งยกรุ่นเลย
พ่อต้องดีใจแน่ ๆ
ไม่ใช่แค่ดีใจนะ
เขายิ้มปากแทบฉีกถึงใบหู ปกติไม่เห็นเป็นงี้
แม่ก็ดีใจล่ะสิ
แม่น่ะดีใจที่สุด
ถ้าทุกวันเป็นแบบวันนี้คงดีน่าดู
ถ้าแม่ดีใจ ผมก็ดีใจ
ก็ขยัน ๆ ให้แม่ดีใจต่อไปสิ
ขอโทษที่มาขัดจังหวะนะ
ตั้งใจอ่านหนังสือล่ะ
เอาให้ได้อย่างพี่เขานะ ฮวียอง
รักนะจ๊ะ
ดื่มซะสิ
จุนอู
พรุ่งนี้พาแม่มาหน่อยได้ไหม
กู๊ดอีฟนิ่ง ยองแบ
- กลับได้แล้ว - ครับ
อืม
"ผมคือพ่อของพัคยองแบครับ"
"ยองแบลูกผมไม่ใช่คนแบบนั้น"
- ต้องพูดแบบนี้ใช่ไหม - ครับ
เรียนไปทำงานไป คงหนักมากสิท่า
ที่จริงสอบเทียบม.ปลายเอาก็ได้นะ
พ่อแม่ฉันก็เสียแต่เด็ก เลยลำบากไม่แพ้กัน
- เออ ลุงครับ - หืม
ผมไม่ได้ชื่อพัคยองแบครับ
เออจริงสิ นั่นชื่อบนเสื้อกั๊ก
อยู่มาตั้งนานแล้วก็น่าจะเอะใจ
"อีแทโฮ"
"ผมคือพ่อของอีแทโฮครับ"
นี่ก็ไม่ใช่ชื่อผมนะ
อ้าว ถ้างั้น...
จุนอู หายไปไหนมา
ครูตามหาจนทั่ว
- เอ่อ นี่... - แม่มาแล้วนะ
ครับ
คุณแม่
แม่
คุณพ่อก็มาเหรอครับ
คือว่า...
หวัดดีที่รัก
สรุปคือ... อย่างที่บอกไป...
สำนักงานเขตการศึกษา จะลงพื้นที่ตรวจสอบเร็ว ๆ นี้
จึงเป็นช่วงชี้ชะตาสำหรับเรา
และตามความเห็นผม
แทโฮของเรา...
ชื่อจุนอูครับ ชเวจุนอู
ลูกชายพวกคุณดูเป็นคนจิตใจอ่อนโยน
ผมกลัวว่าเขาจะตกเป็นเป้า
ของเด็กเกเรในโรงเรียนนี้
เกรงว่าจะมีแนวโน้ม...
ที่เขาจะกลายเป็นเหยื่อ
- ผมไม่ได้... - ฉันจะให้เขาย้ายค่ะ
ยังไงฉันก็ทำงานต่างจังหวัดอยู่แล้ว
ก็ว่าจะพาเขาไปด้วยค่ะ
เอางี้เหรอครับ ก็เข้าท่าดีนะครับ
จากประสบการณ์ตรง
การที่เด็กอารมณ์ไม่คงที่แบบเขา
ได้อยู่กับแม่ตลอด นับว่าดีที่สุดแล้วล่ะครับ
- คุณพ่อล่ะเห็นชอบหรือเปล่า - ครับ
ครับผม
เดี๋ยว
อย่าเพิ่งครับ คุณแม่ ๆ
ไม่จำเป็นต้องตัดสินใจ เกินเหตุแบบนี้ก็ได้
ผมมองว่ารองผอ.
ไม่ได้ตั้งใจให้ย้ายเขา...
คิดว่าฉันเลี่ยงขี้เพราะกลัวเหรอคะ
เอ๊ะ
เธอเลี่ยงเพราะมันสกปรกครับ
จุนอูลูกฉันไม่มีนิสัย ขโมยของใครหรอกค่ะ
- แน่นอนครับ - โรงเรียนมีหน้าที่อะไร
มีหน้าที่รับเด็กมีปัญหา ด้วยกอดอันอบอุ่นไม่ใช่เหรอคะ
โรงเรียนก่อนหน้าก็ไม่ต่างกัน
โรงเรียนที่ไม่เชื่อใจ หรือยอมรับนักเรียนน่ะมันห่วย...
ที่จะสื่อคือ โรงเรียนแบบนี้...
มันน่าโมโหจริง ๆ ค่ะ
ฉันจะไปแล้วค่ะ
แต่ผมไม่สงสัยจุนอูเลยนะครับ
ฉันต้องหาที่พักใกล้ที่ทำงานก่อน
อีกสักสองวันจะมารับจุนอู
ระหว่างนี้ก็ฝากเขาด้วยนะคะ
- คุณแม่... - จุนอู
แม่ต้องไปทำงานก่อนนะ
อย่าเพิ่งท้อนะ แม่ไม่ยอมแน่
- เดี๋ยวโทรหา - อืม
- ไปเถอะ - อืม
ไปเถอะค่ะที่รัก
- ครับที่รัก - เอ่อ คุณแม่
คุณแม่ ช่วยคิดดูอีกทีเถอะครับ
ระวังนะครับ
โชคดีครับ
แม่เธอเด็ดเดี่ยวดีนะ
ไม่เห็นเธอจะได้แม่มาบ้างเลย
นี่ ๆ ได้ข่าวเด็กใหม่จะย้ายอีกแล้ว
อะไรของเขา ย้ายเป็นงานอดิเรกหรือไง
นี่ บุญแล้วที่ไม่ต้องเข้าสถานพินิจ
เล่นขโมยนาฬิกาหรูเลย
ว่าแต่เขาขโมยแน่เหรอ
มีใครเรียนที่นั่นมั่ง
ฮวียองกับโจซังฮุน ใครอีกล่ะ
- สวัสดีครับ - สวัสดีค่ะ
คราวก่อนเรียนถึงไหนแล้ว
ครูครับ
เรื่องจุนอูน่ะ
ผมว่าให้เขาไปอยู่ที่อื่น แบบนี้มันไม่ถูก
ก็นะ มันยังไม่ได้ข้อสรุป...
ถึงโรงเรียนไม่มีทางเลือก
แต่เราก็ไม่ควรมีอคติกับจุนอูนะ
เพราะเขาคือเพื่อน
ก็จริง
เราควรเชื่อใจ แล้วก็อยู่ข้างจุนอูนะ
จุนอู อย่าไปง่าย ๆ แบบนี้เลย
พรุ่งนี้ฉันจะคุยกับรองผอ.อีกที
ก็ไม่ได้จะไปตอนนี้นี่
เขาจะไปมะรืนนี้
ยังพอมีเวลาอยู่ เรามาเริ่มเรียนก่อนดีกว่า
ใกล้สอบกลางภาคแล้ว แต่เรายังเรียนไม่ถึงไหนเลย
- เพราะครูแหละ - เอายังไงดี
- พูดมาได้หน้าตาเฉย - โห่
เราเรียนกันถึงไหนนะ
หน้า 93 ครับ
ข้อมูลนำเสนอกลุ่มเรา
ช่วยหาหนังสืออ้างอิงหน่อยสิ
ฉันเขียนอ้างอิงไว้ด้านหลังแล้ว
นายอยู่กลุ่มเราไง
จะเข้ากลุ่มต้องมีส่วนร่วมหน่อย
- ฉันจะไป... - ต่อให้นายต้องไป
ฉันก็ยังใส่ชื่อนาย ในรายชื่อสมาชิกอยู่ดี
หาข้อมูลได้ในห้องสมุดนะ
ไปห้องสมุดถูกใช่ไหม
ไม่แกะป้ายชื่อเหรอ
มันแกะไม่ออก
("คำคมของพัควันซอ")
(อ้างอิง "คำคมของพัควันซอ" โดยพัควันซอ)
ทำไม มีอะไร
ทุกคน ไปกันก่อนเลย
จะโอเคเหรอ
โอเคแหละ
ไปกัน
ได้แล้ว
เสร็จแล้วเหรอ
พรุ่งนี้ค่อยทำก็ได้
พรุ่งนี้ฉันไม่มาหรอก
นายมาถึงพรุ่งนี้ไม่ใช่เหรอ
ก็ว่าจะไม่มาน่ะ
อยากทำอะไรก็ทำสินะ
(อีแทโฮ)
ว่าจะเอาไปคืนแล้ว
ฉันไปล่ะ
- รอด้วยสิ - เลิกตามได้แล้ว
รอด้วย
โทษทีว่ะ
เตรียมเข้าม.โซลถูกไหม
โทษเว้ย
อยู่ไหนวะ
ก็ตรงนี้ไง
(กลุ่ม 4 ยูซูบิน ควอนดาฮวิน ยุนโซเย ชเวจุนอู)
(อ้างอิง)
ทำไมมาช้าจังวะ
กำลังไปเนี่ย
- อยู่ไหนนะ - แป๊บนึง
ชั้นสี่ไงเล่า
ชั้นสี่เหรอ เวร
(จดหมายขอโทษ ชเวจุนอู)
(จดหมายขอโทษ)
วาดรูปสวยนี่
เต่าทองน่ารักดีนะ
ลุกมายืนข้างโต๊ะแป๊บนึงสิ
ทำไม
อยู่นิ่ง ๆ หน่อย
ฉันไม่กัดหรอกน่า
นี่ เด็กใหม่
นายเป็นผีเหรอ
สีหน้าไร้อารมณ์ชะมัด
ไม่รู้สึกโกรธที่ไร้ตัวตนบ้างเหรอ
เรียบร้อย
เอาล่ะ ดูให้ดี
ขอบใจนะ
ยังทำไม่เสร็จเลย
นายชื่ออะไรนะ
ชเวจุนอู
ยิ้มเป็นซะด้วย
ลาก่อนนะ เด็กใหม่
ขอให้โชคดีล่ะ
ไร้ตัวตนแบบนี้ต่อไปนะ
(ชเวจุนอู)
มันจำเป็นต้องมีตัวตนด้วยเหรอ
ตั้งแต่เกิดมา ผมไม่เคยสนเรื่องนี้เลย
แล้วจะมาเปลี่ยนอะไรตอนนี้
จริงเหรอ
จุนอูขโมยแน่นะ
คิดว่างั้นครับ
บ้าเหรอ ไม่หรอกน่า
ผมก็ไม่อยากเชื่อแบบนั้น
แต่โจซังฮุนที่เรียนด้วยกัน บอกว่าเขาเห็น
โจซังฮุนอีกห้องน่ะนะ
ครับ
จุนอู กำลังกลับเหรอ
ฉันอธิบายครูไปหมดแล้วนะ
รอดูแล้วกัน
ฉันมีเรียนพิเศษ
เจอกันพรุ่งนี้นะ
มีอะไรจะพูดเหรอ
ว่ายังไงล่ะ
จุนอู ฉันสายแล้ว
งั้นพรุ่งนี้ค่อยคุยนะ โทษที
มาฮวียอง
หา
จุนอู คืองี้...
เล่นละครทำไม
หา
พูดอะไรของนาย
ก็นายเองไง
- นายขโมยเองนี่ - อะไร
นาฬิกาครูเหรอ
จุนอู อย่าโทษไปเรื่อยสิ
ก็บอกอยู่ว่าจะช่วย
- เพราะงั้นใจเย็นก่อน... - วันนั้น
นายเดินตามลงมา
เจอนาฬิกาในถุงขยะ แล้วเอาไปไม่ใช่เหรอ
คิดว่าฉันไม่รู้เหรอ
พูดบ้าอะไร
เฮ้ย มาฮวียอง
อะไรวะ
แล้วจะทำไม ถ้าฉันเอาไปจะทำไม
ฉันอยากให้นายพูดตรง ๆ
ในเมื่อทำเอง แล้วจะมาโทษฉันทำไม
นายจะทำไม
ถ้าฉันเอาไปจะทำไมวะ ไอ้สวะ
"ไอ้สวะ" คือนายเองไหมวะ
อะไรนะ
ไอ้เวรนี่
เรียกฉันสวะเหรอ
(At Eighteen)
จุนอู ตรงไปตรงมากับฉันหน่อย
จริง ๆ ฉันรู้อยู่แล้ว
ใช่มันจริงด้วย ไอ้เด็กส่งของ
ต้องทำขนาดนี้เหรอ
ครูเห็นว่าเธอก็โกรธนะ
เดือดที่ถูกเหยียบย่ำไม่ใช่เหรอ
ไอ้เด็กขี้ขลาด!
นายต้องทำหน้าที่ก่อนไปไม่ใช่เหรอ
พ่อ พักอยู่ที่ไหน
ผมกำลังหนี ทำไมผม...
ต้องหนีอยู่เรื่อย
ใครจะทำยังไงกับนายก็ได้ไม่ใช่เหรอ
น่าสงสารชะมัด
คนแบบนายน่ะ
ขอโทษนะแม่